Όταν ξεκινάς την αναρρίχηση, είναι φυσιολογικό να κάνεις λάθη. Στην πραγματικότητα, μεγάλο μέρος της προόδου έρχεται μέσα από αυτά. Οι περισσότεροι αρχάριοι, όμως, επαναλαμβάνουν ορισμένα πολύ συγκεκριμένα λάθη, τα οποία κάνουν την αναρρίχηση πιο δύσκολη, πιο κουραστική και συχνά λιγότερο διασκεδαστική.
Το καλό είναι ότι τα περισσότερα διορθώνονται πολύ πιο εύκολα απ' όσο νομίζεις.
1. Χρησιμοποιείς υπερβολικά τα χέρια
Το πρώτο και πιο συνηθισμένο λάθος.
Όταν κάποιος ξεκινάει, ενστικτωδώς προσπαθεί να τραβήξει το σώμα του προς τα πάνω με τα χέρια. Αυτό όμως οδηγεί πολύ γρήγορα σε κόπωση των πήχεων και στο γνωστό «pump».
Στην αναρρίχηση τα πόδια δεν υπάρχουν απλώς για να σε κρατούν στον τοίχο. Είναι βασικό μέσο παραγωγής και μεταφοράς δύναμης. Μάθε να σπρώχνεις με τα πόδια και να χρησιμοποιείς τα χέρια περισσότερο για να διατηρείς τη θέση του σώματός σου.
Μικρή συμβουλή: προσπάθησε να ανεβαίνεις με όσο το δυνατόν λιγότερη δύναμη από τα χέρια, χωρίς φυσικά να χάνεις τον έλεγχο.
2. Σφίγγεις υπερβολικά τις λαβές
Όταν φοβάσαι ότι θα πέσεις, η φυσική αντίδραση είναι να σφίξεις περισσότερο.
Το πρόβλημα είναι ότι η υπερβολική δύναμη στη λαβή κουράζει πολύ γρήγορα τους καμπτήρες των δακτύλων και των πήχεων. Συχνά ο αρχάριος χρησιμοποιεί πολύ περισσότερη δύναμη από αυτή που πραγματικά χρειάζεται για να κρατηθεί.
Προσπάθησε να κρατάς τη λαβή με όση δύναμη χρειάζεται και όχι με όση έχεις.
3. Δεν κοιτάς τα πόδια σου
Οι περισσότεροι αρχάριοι κοιτάζουν συνεχώς τα χέρια και τις επόμενες λαβές. Τα πόδια, όμως, καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το πώς θα φτάσεις εκεί.
Πριν μετακινηθείς, αναζήτησε τα διαθέσιμα πατήματα και σκέψου πού θα τοποθετήσεις το πόδι σου. Ένα σωστά τοποθετημένο πόδι μπορεί να κάνει μια κίνηση που φαινόταν δύσκολη πολύ πιο εύκολη.
4. Ανεβαίνεις χωρίς να έχεις διαβάσει τη διαδρομή
Το να ξεκινάς μια διαδρομή και να αποφασίζεις κάθε κίνηση την ώρα που την κάνεις είναι ένας γρήγορος τρόπος να σπαταλήσεις ενέργεια.
Πριν ξεκινήσεις, αφιέρωσε λίγα δευτερόλεπτα για να παρατηρήσεις τη διαδρομή. Εντόπισε τις βασικές λαβές, τα πατήματα, τα πιο δύσκολα σημεία και, αν μπορείς, σκέψου από πριν τη σειρά των κινήσεων.
Δεν χρειάζεται να γνωρίζεις κάθε κίνηση. Αρκεί να έχεις ένα αρχικό σχέδιο.
5. Κρατάς συνεχώς τα χέρια λυγισμένα
Όταν τα χέρια είναι συνεχώς λυγισμένα, οι μύες δουλεύουν περισσότερο και κουράζονται γρηγορότερα.
Όπου η θέση της διαδρομής το επιτρέπει, προσπάθησε να αφήνεις τα χέρια περισσότερο τεντωμένα και να κρεμιέσαι από τη δομή του σώματός σου, αντί να κρατάς όλο το βάρος με ενεργή μυϊκή προσπάθεια.
Η διαφορά μπορεί να είναι τεράστια.
6. Προσπαθείς να λύσεις κάθε πρόβλημα μόνο με δύναμη
Όταν μια κίνηση δεν βγαίνει, η πρώτη σκέψη ενός αρχάριου είναι συχνά:
«Πρέπει να τραβήξω πιο δυνατά.»
Όχι απαραίτητα.
Μπορεί να χρειάζεται διαφορετική θέση ισχίων, καλύτερη χρήση των ποδιών, αλλαγή στη σειρά των κινήσεων ή διαφορετική κατεύθυνση της δύναμης.
Η αναρρίχηση είναι σε μεγάλο βαθμό ένα πρόβλημα κίνησης και επίλυσης προβλημάτων. Περισσότερη δύναμη δεν είναι πάντα η λύση.
7. Βιάζεσαι
Η ταχύτητα δεν σημαίνει απαραίτητα αποτελεσματικότητα.
Οι αρχάριοι συχνά κάνουν τις κινήσεις βιαστικά, χωρίς να παρατηρούν τη θέση του σώματός τους ή να σκέφτονται την επόμενη κίνηση. Αυτό αυξάνει την κατανάλωση ενέργειας και μπορεί να οδηγήσει σε λάθη.
Προσπάθησε να κινείσαι ελεγχόμενα. Στα δύσκολα σημεία, μερικές φορές αξίζει να σταματήσεις για λίγα δευτερόλεπτα, να αναπνεύσεις και να επανεκτιμήσεις την κατάσταση.
8. Κυνηγάς συνεχώς το grade
Το grade είναι ένας χρήσιμος τρόπος να περιγράφουμε τη δυσκολία μιας διαδρομής. Δεν είναι όμως ο μοναδικός τρόπος να μετρήσεις την πρόοδό σου.
Μπορεί να μην ανέβηκες σε υψηλότερο grade αυτή την εβδομάδα, αλλά να βελτίωσες σημαντικά την τεχνική σου, να έμαθες μια νέα κίνηση ή να ολοκλήρωσες μια διαδρομή με πολύ λιγότερη ενέργεια.
Αν κάθε προπόνηση μετατρέπεται σε κυνήγι αριθμών, υπάρχει κίνδυνος να χάσεις ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας: τη μάθηση.
9. Συγκρίνεσαι συνεχώς με τους άλλους
Στο climbing gym είναι εύκολο να κοιτάξεις τον διπλανό σου και να σκεφτείς:
«Ξεκινήσαμε περίπου την ίδια περίοδο. Γιατί αυτός ανεβαίνει πολύ πιο δύσκολα;»
Η σύγκριση μπορεί να γίνει χρήσιμη μόνο όταν χρησιμοποιείται για μάθηση. Αν μετατρέπεται σε αξιολόγηση της προσωπικής σου αξίας ή ικανότητας, γίνεται εμπόδιο.
Κάθε αναρριχητής έχει διαφορετικό υπόβαθρο, σωματοδομή, εμπειρία, δύναμη, κινητικότητα και ρυθμό μάθησης.
Ο πιο χρήσιμος αντίπαλος στην αναρρίχηση είναι συνήθως ο χθεσινός σου εαυτός.
10. Δεν ξεκουράζεσαι αρκετά
Περισσότερη αναρρίχηση δεν σημαίνει πάντα περισσότερη πρόοδο.
Η αναρρίχηση επιβαρύνει σημαντικά τους πήχεις, τα δάχτυλα και το νευρομυϊκό σύστημα. Αν συνεχίζεις να προσπαθείς ενώ η τεχνική και ο έλεγχός σου έχουν καταρρεύσει από την κόπωση, οι τελευταίες προσπάθειες της προπόνησης μπορεί να έχουν πολύ μικρό εκπαιδευτικό όφελος.
Η ξεκούραση δεν είναι χαμένος χρόνος. Είναι μέρος της προπόνησης.
Το σημαντικότερο λάθος: να φοβάσαι τα λάθη
Η αναρρίχηση είναι μια δεξιότητα που μαθαίνεται μέσα από την προσπάθεια, την αποτυχία, την παρατήρηση και την προσαρμογή.
Δεν χρειάζεται να ολοκληρώνεις κάθε διαδρομή. Δεν χρειάζεται να είσαι ο καλύτερος στο γυμναστήριο. Και σίγουρα δεν χρειάζεται να γνωρίζεις τα πάντα από την πρώτη μέρα.
Στόχος δεν είναι να μην κάνεις λάθη.
Στόχος είναι κάθε προσπάθεια να σου δίνει κάτι καινούργιο.
Αυτό είναι που σταδιακά μετατρέπει έναν αρχάριο σε αναρριχητή.
Βανάκας Γαβριήλ
B.Sc. Φυσική Αγωγή & Αθλητικές Επιστήμες
Υπαίθριες Αθλητικές Δραστηριότητες